مارک بین المللی بواسطه توافقنامه مادرید در 1891 و پروتکل مادرید 1989
بطور قانونی درآمد در توافقنامه مادرید ثبت بین المللی یک مارک تنها شامل تعدادی
محدود کشورهای اروپایی و غیر اروپایی می شد و از نظر اقتصادی هم سود آور
نبود برای از بین بردن این نقایص پروتکل مادرید ایجاد شد که در آن تعداد کشورهایی
که ثبت مارک بین المللی را پذیرفتند بیشتر شد و در حقیقت در این پروتکل سعی شد
در مراحل ثبت و حفاظت از مارک یک سری قوانین جدید وضع شود .
اما چه کسی می تواند تقاضای ثبت مارک بین المللی بکند؟د هر شخص حقوقی و حقیقی
که متعلق و یا دارای اقامت یکی از کشورهایی که عضو پروتکل و یا توافقنامه مادرید
باشد و دارای یک تجارت واقعی و قعال و یا دارای کارخانه باشد می تواند یک مارک را
ثبت بکند.
در پروتکل مادرید 75 کشور عضو هستند که می تواند به ایتالیا ، فرانسه ، آلمان ، اسپانیا
، ... اشاره کزد .
اما تفاوت پروتکل مادرید با توافقنامه مادرید در چیست ؟
در توافقنامه اشاره شده که برای ثبت مارک در سطح بین المللی ابتدا باید در کشور اصلی
ثبت شده باشد اما در پروتکل یک تقاضای ساده کافی است برای ثبت مارک.
بطور کل استفاده از سیستم مادرید برای ثبت مارک برای صاحب مارک این امکان وجود
دارد که مارک خود را در تمام کشورهای عضو به ثبت برساند .
مارک را می توان برای مدت 10 سال ثبت کرد و قابل تمدید برای همین مدت است.
در هنگام اختلاف می توان بجای پیگیری کردن از طریق سیستم نرمان حل اختلاف
می توان یک « داور» را تعیین کرد که اختلاف را مابین دو شخص بر سر استفاده
غیر قانونی از مارک حل کند اما در هنگامی که اختلاف مابین یک کشور و یک شخص
است حتمأ باید به حل اختلاف بطور نرمال و از طریق ارگان حل اختلاف OMC
مراجعه کرد .
در مورد تعیین «داور» دو طرف اختلاف در صورتیکه از قبل توافق کرده باشند و یا در
قراردادشان آمده می توانند اعضای حل اختلاف را خودشان تعیین کنند.
بطور قانونی درآمد در توافقنامه مادرید ثبت بین المللی یک مارک تنها شامل تعدادی
محدود کشورهای اروپایی و غیر اروپایی می شد و از نظر اقتصادی هم سود آور
نبود برای از بین بردن این نقایص پروتکل مادرید ایجاد شد که در آن تعداد کشورهایی
که ثبت مارک بین المللی را پذیرفتند بیشتر شد و در حقیقت در این پروتکل سعی شد
در مراحل ثبت و حفاظت از مارک یک سری قوانین جدید وضع شود .
اما چه کسی می تواند تقاضای ثبت مارک بین المللی بکند؟د هر شخص حقوقی و حقیقی
که متعلق و یا دارای اقامت یکی از کشورهایی که عضو پروتکل و یا توافقنامه مادرید
باشد و دارای یک تجارت واقعی و قعال و یا دارای کارخانه باشد می تواند یک مارک را
ثبت بکند.
در پروتکل مادرید 75 کشور عضو هستند که می تواند به ایتالیا ، فرانسه ، آلمان ، اسپانیا
، ... اشاره کزد .
اما تفاوت پروتکل مادرید با توافقنامه مادرید در چیست ؟
در توافقنامه اشاره شده که برای ثبت مارک در سطح بین المللی ابتدا باید در کشور اصلی
ثبت شده باشد اما در پروتکل یک تقاضای ساده کافی است برای ثبت مارک.
بطور کل استفاده از سیستم مادرید برای ثبت مارک برای صاحب مارک این امکان وجود
دارد که مارک خود را در تمام کشورهای عضو به ثبت برساند .
مارک را می توان برای مدت 10 سال ثبت کرد و قابل تمدید برای همین مدت است.
در هنگام اختلاف می توان بجای پیگیری کردن از طریق سیستم نرمان حل اختلاف
می توان یک « داور» را تعیین کرد که اختلاف را مابین دو شخص بر سر استفاده
غیر قانونی از مارک حل کند اما در هنگامی که اختلاف مابین یک کشور و یک شخص
است حتمأ باید به حل اختلاف بطور نرمال و از طریق ارگان حل اختلاف OMC
مراجعه کرد .
در مورد تعیین «داور» دو طرف اختلاف در صورتیکه از قبل توافق کرده باشند و یا در
قراردادشان آمده می توانند اعضای حل اختلاف را خودشان تعیین کنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر